• Angela Frings

Yogyakarta, het culturele hart van Java

Bijgewerkt: 20 apr 2019

Onze eerste échte stop op Java was Yogyakarta. Veel reizigers kiezen ervoor om tijdens hun treinreis van Jakarta naar Yogyakarta ook te stoppen in Bandung, maar wij hebben dit laten gaan. Het was een drukte van jewelste op het station van Yogyakarta, maar na even zoeken vonden we de contactpersonen van de homestay waar we zouden verblijven die ons kwam ophalen.

Eenmaal aangekomen bij Yabbiekayu Homestay, waar we twee nachten zouden blijven, kregen we onze bungalow toegewezen. Yabbiekayu Homestay bevindt zich in Tembi, een klein traditioneel dorp tegen Yogyakarta aan. Het ligt midden tussen de rijstvelden en je bent echt in een puur Javaans dorpje, terwijl je ook binnen een paar minuten in het centrum van Yogyakarta staat. De bungalows die worden verhuurd zijn gebouwd in traditioneel Javaanse stijl, inclusief een outdoor badkamer! Alles was nog mooier dan we hadden gedacht. En naast dat het er allemaal prachtig is, is de staff ook super lief en behulpzaam. Ze kunnen alles voor je regelen wat je maar wilt.



Het is een oase van rust bij Yabbiekayu, en daarom hoor je de oproepen tot de gebeden dan ook extra goed klinken vanuit de omliggende moskeeën. Java is overwegend islamitisch, en dit zie je dan ook terug in het straatbeeld doordat veel vrouwen een hoofddoek dragen. Echter zien ze er wel weer heel anders uit dan de vrouwen in bijvoorbeeld Abu Dhabi, waar we op onze heenweg naar Indonesië een stop hebben gemaakt, met veel felle kleuren.


Deze eerste avond zijn we lekker rustig in Tembi gebleven. In de straat waaraan onze homestay zat, zaten een paar traditionele batik craftshops. Batik is een traditionele Javaanse kunstvorm, waarbij allerlei prints en kleuren op een doek worden aangebracht. Deze doeken kunnen dienen als kledingstuk zoals een sarong welke je om je middel knoopt, maar ook als kunstwerk door het doek over een frame te spannen. Toen we langs één van deze craftshops liepen werden we uitgenodigd mee te kijken hoe dit proces werkt. Daarna spiekten we even binnen bij het buurthuis waar men allemaal samen zat, en uiteindelijk belandden we bij het Lotus Café, het restaurant van d’Omah Hotel, voor ons eerste avondmaal op Java. We hadden zelden zo lekker, en goedkoop, gegeten. Allebei drie gerechten, vers bereidt, en dat voor zo’n zes euro met zijn tweeën. Kom maar door met al het eten tijdens deze reis!



De volgende ochtend werden we werkelijk waar wakker in een droom. Vanuit ons bed keek je zo uit op de rijstvelden; terwijl je op je outdoor toilet (!) zat hopte er een pad langs; tijdens het douchen stond je tegelijkertijd onder de bamboes; en last but not least, toen we onze deuren openden naar ons eigen terrasje, stond daar het meest kleurrijke ontbijt dat we ooit hadden gehad al voor ons klaar.

Na dit fantastische begin van de dag starten we in Yogyakarta bij Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat, het paleis van de sultans van Yogya, waar in het hart van de kraton de huidige sultan nog steeds woont. De kraton is naast paleis eigenlijk zelfs een eigen stad, met een hoop inwoners, eigen winkels, scholen, moskeeën, enzovoorts. Daarnaast wordt een groot deel van de kraton ook gebruikt als museum.



Toen we in de kraton rondliepen werd ik opeens aangesproken door een Indonesische vrouw. Ze vertelde dat zij hier samen met haar moeder uit Sumatra was en haar moeder had nog nooit een blanke gezien, dus of zij mij mocht aanraken en met mij op de foto mocht. Ze raakte mijn armen aan, plukte aan mijn arm haar en heeft me behoorlijk wat geknuffeld. Wat een vreemde, maar ook wel bijzondere gewaarwording was dat!



We wisten natuurlijk dat de Nederlanders behoorlijk wat sporen hadden achtergelaten in Indonesië, en dan met name op Java, maar toch waren we even verrast toen we de naam Vredeburg op één van de gebouwen lazen. Fort Vredeburg had vroeger een militaire functie, maar tegenwoordig is het een nationaal museum, Museum Benteng Vredeburg. Toen we erheen liepen en wat entreegeld moesten betalen werden we gevraagd naar onze nationaliteit. Toen we zeiden dat we uit Nederland kwamen hadden we een nieuwe vriend gemaakt. Deze Indonesiër vertelde ons zijn hele levensverhaal, in het Nederlands! De taal heeft hij hier vroeger geleerd van de Nederlanders. Hij was zo blij ons te ontmoeten dat we niet eens meer iets hoefde af te rekenen. Toch bijzonder eigenlijk, want de Nederlanders hebben nou niet bepaald alleen maar vredelievende dingen gedaan hier. Dat is ook terug te zien in het museum zelf. Toch wel bizar om zo aan de andere kant van de wereld meer te leren over de geschiedenis van je eigen land.


Direct uit het museum liepen we een overdekt marktje op. We hebben wat rondgedwaald over de markt en alle omliggende straten.



Ook gingen we naar Taman Sari, ook wel bekend onder de Nederlandse naam, het waterpaleis, wat tevens nog steeds bij de kraton hoort. Tegenwoordig is er nog maar weinig water te vinden, maar vroeger was dit het waterpaleis van de sultan. Door wat onduidelijke communicatie hadden we onszelf schijnbaar een gids toegewezen wat niet helemaal de bedoeling was, maar zo zagen we uiteindelijk toch nog wat extra plekjes zoals kleine steegjes en een batik craftshop. Vlak naast het waterpaleis vind je de Pasar Ngasem, oftewel de vogeltjesmarkt.

Een populair vervoersmiddel hier is de becak, de Indonesische fietstaxi. Uiteraard een stuk langzamer dan een gewone taxi, maar vele malen leuker.



In de avond belandden we in Waroeng Dhahar Pulo Segaran, één van de vele eettentjes langs de doorgaande weg in Tembi, waar we als enigen op het dakterras zaten. Het werd een verrassing wat we zouden krijgen, want hoe lief de serveerster ook was, we konden alleen met handen en voeten communiceren. Maar dat maakte het juist extra leuk. Onder ons restaurant was ergens een bruiloftsfeest bezig, en tijdens onze maaltijd gingen er ineens allemaal lampionnen de lucht in. Uiteindelijk hebben we heerlijk gegeten en dat ook weer voor een prikkie.


We doken ons bed in voor maar een paar uurtjes slaap, want de volgende ochtend, of eigenlijk nog nacht, werden we alweer om half drie opgehaald op weg naar de Borobudur en Prambanan.


Terima kasih Yogya!

18 keer bekeken

CONTACT?

Vul een contactformulier in of chat met ons via het chatwolkje rechts onderin.

© 2019 by De Wereldmeisjes

  • White Facebook Icon
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now