• Angela Frings

Jordanië, het magische woestijnland

De trip naar Jordanië stond natuurlijk volledig in het teken van UNICEF, om met eigen ogen te kunnen zien wat UNICEF hier voor werk verricht. Echter, na afloop van ons programma met UNICEF hadden we nog twee dagen over voordat we weer terug zouden vliegen naar Nederland. En met reisorganisatie Djoser als sponsor en organisator van deze trip werden deze twee dagen ingevuld met een mini roadtrip door Jordanië. Ik moet eerlijk zeggen dat, hoewel ik het natuurlijk fantastisch vond om nog meer van dit prachtige land te kunnen zien, het ook wel een beetje ongemakkelijk voelde om nu ineens de toerist uit te gaan hangen, zeker aangezien we de dag van tevoren nog in het op één na grootste vluchtelingenkamp ter wereld stonden. Maar achteraf gezien waren deze twee dagen heel goed om alle ervaringen van de week even te kunnen laten bezinken en te verwerken, voordat je weer werd teruggegooid in je normale leven in Nederland. En eerlijk is eerlijk, ik heb ook echt genoten van de fantastische dingen die we in deze twee dagen hebben mogen zien en doen. Een ware kers op de taart.

Amman

We verbleven de gehele week in Amman, de hoofdstad van Jordanië. Het is een prachtige levendige en kleurrijke stad. Deze indrukken heb ik vooral moeten opdoen vanuit mijn hotelraam als ik ’s ochtends de gordijnen opendeed en vanuit de auto, die ons iedere ochtend kwam oppikken om ons naar de UNICEF-projecten te vervoeren.

Alhoewel we niet echt tijd hadden om de stad waarin we verbleven ook daadwerkelijk te verkennen, ben ik op een kort vrij moment toch even de straten rondom ons hotel ingedoken om nog wat meer van het echte duizend-en-één-nacht gevoel op te snuiven.

Zo kwamen we op een gegeven moment uit bij een moskee en één van de vele souks van Amman.

Ik heb hier heerlijke verse dadels gekocht. Ik wist niet dat er zoveel verschillende soorten waren!

De mini impressie die ik van Amman heb gehad smaakt echt wel naar meer, net zoals de dadels trouwens, dus hopelijk kom ik hier ooit nog een keer terug om de stad daadwerkelijk te kunnen bezoeken.

We starten onze mini roadtrip op de King’s Highway, bekend als één van de mooiste routes door Jordanië. Deze loopt uiteindelijk helemaal door tot Petra, onze uiteindelijke eindbestemming. Wij volgden deze highway niet helemaal, omdat we anders één van de andere hoogtepunten van Jordanië along the way zouden missen.

Mount Nebo

Onze eerste stop langs de King’s Highway was Mount Nebo, een erg belangrijke en betekenisvolle plek voor zowel christenen, joden als moslims. Dit omdat Mount Nebo de plek zou zijn waar Mozes uitkeek over the Holy of Promised Land, oftewel het Heilige of het Beloofde Land, en waar hij is gestorven en in de omgeving zou zijn begraven. Je kan dus letterlijk en figuurlijk in zijn voetsporen staan en zien wat hij zou hebben gezien. Vanaf het viewpoint heb je uitzicht op de Jordaanvallei, de Dode Zee en bij helder weer zelfs Israël en Palestina. Ook als je niet gelovig bent en dit voor jou persoonlijk geen heilige plek is, is het toch een indrukwekkend stuk land.

Loop ook de Moses Memorial Church in voor de best bewaarde mozaïeken van Jordanië, welke stammen uit de vierde en vijfde eeuw.

De valuta in Jordanië is de Jordaanse dinar, en toegang tot deze plek kost JD2.

Madaba

De hele regio hier staat bekend om zijn mozaïeken, maar de stad Madaba is misschien wel het hart hiervan. In de 10e editie van de Lonely Planet gids van Jordanië vind je op pagina 132 een heuse mozaïek wandeling door de stad. Het bekendste mozaïek vind je in de St. George’s Church. Hier ligt namelijk de oudste kaart van Palestina, gemaakt van mozaïek. De kaart is gemaakt in het jaar 560 na Christus en is zo gedetailleerd dat het een goede weergave is van hoe de regio er vroeger uitgezien zou moeten hebben. De St. George’s Church zelf is een Grieks-orthodoxe kerk met ook prachtige en kleurrijke mozaïeken binnen.

Entree tot de St. George’s Church kost JD1.

Verderop in de stad hebben we ook een werkplaats bezocht waar nog altijd mozaïeken worden gemaakt. Het was leuk deze ambacht van dichtbij te zien, en natuurlijk heb ik ook een klein aandenken voor thuis meegenomen.

De Dode Zee

Vanaf Madaba verlieten we de King’s Highway en gingen we verder op de Dead Sea Highway. Ik hoef je nu natuurlijk niet te vertellen waar deze highway je langsbrengt. Maar voordat we daar waren reden we nog over een heel bijzonder stuk grond, namelijk een magnetisch veld. Onze chauffeur stopte de auto op een helling. Toen hij de rem losliet rolden we niet zoals normaal het geval zou zijn naar achteren de helling af, nee, we rolden naar voren de helling op! Het klinkt nu misschien alsof wij onszelf in de maling hebben laten nemen, maar het was echt zo. Er is geen hele goede verklaring voor, behalve dat er een magnetisch veld onder deze woestijnvlakte zou zitten. Een heel bizarre gewaarwording.

Een paar minuten later stonden we met beide benen weer op ‘normale’ grond, aan de Dode Zee! En normale grond, daar is ook weer wat voor te zeggen, want je bevind je hier op het allerlaagste punt ter wereld, namelijk op ruim 400 meter beneden zeeniveau. Je kan de Dode Zee eigenlijk alleen in via public of private beaches, waar je voor je toegang moet betalen. Alle hotels en resorts aan de Dode Zee hebben ook hun eigen toegang. Wij gingen de Dode Zee in via Amman Beach. Je betaalt hier JD25 per persoon voor de entree, maar daar krijg je dan wel zeer welkome faciliteiten bij. Omdat het water in de Dode Zee zo’n hoog zout gehalte heeft, is het belangrijk dat je je hierna direct kan afspoelen met gewoon water. Amman Beach heeft verschillende douches en zwembaden, waar je weer zoutvrij kan worden. Er wordt aangeraden niet veel langer dan een kwartier in de Dode Zee te blijven, dus is het wel fijn als je nog wat langer kan vertoeven in ander water hier.


Je weet van verhalen dat je in de Dode Zee zonder moeite blijft drijven, maar als je er dan zelf in ligt besef je dat het ook écht zo is! Zodra je je op je rug laat ‘liggen’ in het water drijven je benen en armen meteen naar boven. Ik heb een poging gedaan tot zwemmen, maar dit lukt gewoon niet, omdat je hele lichaam omhoog wordt geduwd, zo gek! Na een tijdje wen je aan deze nieuwe manier van drijven en ik dobberde dan ook rustig verder. Wel een belangrijke tip als je naar de Dode Zee gaat: scheer je niet op de dag zelf of zelfs de dag voordat je de Dode Zee in wilt stappen, want het zout weet deze plekjes direct aan te stippen! Ieder klein wondje dat je hebt wordt even goed uitgelicht. Maar desondanks is het ’t zeker waard een ‘duik’ te nemen in dit bijzondere water, met aan de overkant uitzicht op Israël.

Dana Biosphere Reserve

Na gedoucht te hebben en weer zoutvrij in de auto te zitten vervolgden we onze reis dieper de woestijn in. We reden onderweg naar Petra door het Dana Biosphere Reserve heen, het grootste natuurreservaat van het land. Ook al is het allemaal woestijnlandschap, hier zitten nog zoveel verschillen in. Het landschap veranderde continue, van kleur, van hoogte en diepte, van type rotsen en van alleen maar zand tot wat bomen en planten langs de weg.

We kwamen onderweg bedoeïenen nederzettingen tegen, stonden in de file met een kudde geiten en spotten natuurlijk kamelen. Ik heb de hele weg mijn ogen uitgekeken.

Petra

Voor veel mensen is dit waarschijnlijk de bekendste trekpleister van Jordanië en misschien zelfs wel de reden om hier überhaupt heen te komen: Petra. Petra is een Unesco Heritage Site en één van de zeven nieuwe wereldwonderen. Ik kwam er hier achter dat ik de naam altijd verkeerd uitsprak. Het is namelijk niet Pétra zoals we het als voornaam kennen, maar Pètra. So now you know as well ;) Daarnaast is Petra ook zoveel groter dan ik dacht. Je kan hier met gemak twee dagen doorbrengen en nog niet alles zien. Het is zoveel meer dan alleen het bekende plaatje dat we allemaal kennen van de Treasury, het eerste dat je ziet als je de oude stad als het ware binnenkomt.

Onze eerste ontmoeting met Petra was een wel heel bijzondere. Drie avonden per week kan je Petra by Night bijwonen. Dit is de allermooiste start van je bezoek aan The Ancient City, en ik kan het dan ook iedereen aanraden om het mee te nemen in de planning van je trip. Je start om half negen als de zon onder is met een wandeling door de Siq, waar je tussen de eeuwenoude hoge rotsen loopt langs 1.500 brandende kaarsen. Naast dat je dit kaarslicht nodig hebt om in het pikdonker te kunnen zien waar je loopt, geeft het ook zo’n magische en mysterieuze sfeer. Bij iedere bocht die je tegenkomt vraag je je af of je daarachter de Treasury gaat zien.

Eenmaal hier aangekomen word je rijkelijk beloond. Zittend tussen de kaarsen met al een vaag uitzicht op de Treasury krijg je een warm kopje muntthee en wordt er traditionele bedoeïenen muziek gespeeld en gezongen. Een bedoeïen deelt het oude verhaal over deze bijzondere plek, waar na afloop de Treasury op spectaculaire wijze wordt verlicht.

Het is echt een magische plek en door dit als eerste ervaring te hebben kijk je nog meer uit naar de volgende dag wanneer je alles bij zonlicht kan gaan zien. Toegang tot Petra by Night kost JD17.

De volgende ochtend ging de wekker al heel vroeg, omdat we als één van de eersten Petra in wilden gaan. Zo liepen we dus om 6 uur weer door de Siq, dit keer met zonsopkomst.

Voordelen van zo vroeg op de ochtend al gaan is dat de temperatuur nog laag is, en dat je voor alle groepstours binnen bent, welke normaalgesproken rond 8 uur aankomen. Zo hadden we de hele route door de Siq en zelfs de Treasury vrijwel voor onszelf.

Omdat we alleen de ochtend de tijd hadden om Petra te ontdekken konden we niet alles zien en moesten we dus keuzes maken. Vanaf de Treasury liepen we langs de tombes en voormalige huizen van de Outer Siq. Bij sommige kan je zelfs binnenin een kijkje nemen. Hierna loop je langs de Street of Facades waar tombes op verschillende hoogten uit het gesteente zijn gehouwen.

Daarnaast vind je het oude Amfitheater. Het bijzondere aan dit amfitheater is dat hij vrijwel geheel uit de rotsen is gehouwen. Daarnaast vind je naast en boven het amfitheater nog verschillende oude tombes.

Tegenover het theater staan de Urn Tomb en de Silk Tomb, twee van de Royal Tombs.

Hier werden we door een bedoeïen aangesproken waarna we aan de praat raakten, de lekkerste muntthee bij hem dronken en zelfs een make-over kregen tot een bedoeïen vrouw. Leuk weetje: het zwarte oogpotlood lijntje betekent dat een bedoeïen vrouw ‘bezet’ is. Ook vertelde hij dat er nog steeds veel mensen rondom Petra in de eeuwenoude grotten wonen. In de zomer zijn de grotten namelijk vele malen koeler dan hun gewone huizen, en trekken sommigen dus nog terug naar de plek waar hun roots liggen.

De Lonely Planet gids heeft een heel hoofdstuk gewijd aan Petra, en op pagina’s 168 en 169 vind je de walking tour die je langs bovengenoemde plekken brengt. Hierna gingen we zelf verder op een hike naar het Treasury Vista II viewpoint, die ons al tijdens de hike spectaculaire uitzichten bracht.

Maar eerlijk is eerlijk, de eindbestemming was toch wel het allerbeste uitzicht van de dag, en het was de klim meer dan waard.

Tijdens de terugweg door Petra stond de zon inmiddels hoog aan de hemel en hadden de rotsen weer een andere kleur gekregen dan vanmorgen vroeg. Zo verschillen de kleuren gedurende de dag van roze tot oranje tot rood tot goudkleurig. Eén van Petra’s bijnamen is dan ook Pink City.

In principe doe je alles in Petra te voet, maar als je echt niet meer kan zijn er ook voldoende door ezels getrokken karretjes waar je gebruik van kunt maken, zoals wij deden op het laatste stuk terug door de Siq. We zagen toen ook hoe druk het inmiddels was geworden. Het vroege opstaan heeft dus echt geloond.

Petra is een must visit en als het in je planning past moet je hier op zijn minst een volledige dag voor uittrekken. Entree voor één dag kost JD50 en per extra dag komt hier maar JD5 bovenop.

We verbleven op een paar minuten lopen vanaf het Petra Visitor Centre in het nette Petra Palace Hotel, één van de vele hotels hier. Eten deden we heerlijk bij Al Qantarah in een supermooie setting, en bij My Mom’s Recipe op een fantastisch aangekleed dakterras. Beide aanraders! Maar ik heb het idee dat zolang je, waar dan ook in het land, het lokale eten bestelt het bijna nooit mis kan gaan.

Na de sneakpeak die ik van Jordanië heb mogen krijgen weet ik zeker dat ik nog eens terug wil komen. Ik heb in deze dagen al zoveel mooie dingen mogen zien, maar ik weet ook dat er nog zoveel meer moois te zien is. Ik wil de hele wereld nog zien, maar bij deze beloof ik plechtig een keer naar je terug te komen, Jordanië!

!شكرا الاردن

Shukraan Al'Urdun!

1 keer bekeken

CONTACT?

Vul een contactformulier in of chat met ons via het chatwolkje rechts onderin.

© 2020 by De Wereldmeisjes

  • White Facebook Icon
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now