• Angela Frings

Indonesië deel I, ongerept en authentiek Java

Bijgewerkt: 20 apr 2019

Ik was al wel in Azië geweest, maar alleen maar in het ‘nette, schone’ Azië, nog niet in het zuidoosten van dit continent. En wat wou ik dat ook graag zien. Het heeft thuis wat maanden en discussies gekost voordat ik het kon gaan realiseren, maar met een waslijst aan argumenten waarom we echt móesten gaan (en het hardst schreeuwen) had ik eindelijk ‘mijn reis’ en kon het plannen en boeken beginnen; we gingen naar Indonesië!


Om precies te zijn gingen we naar Java, Bali en de Gili’s. Met ‘maar’ 18 dagen voor deze reis, inclusief alle vluchten en stopovers, was het van tevoren best een gepuzzel om een planning te maken waarbij we eigenlijk nog niets vooraf wilden boeken en vastleggen zodat we zoveel mogelijk vrijheid zouden houden om per bestemming en moment te bekijken wat we precies wilden doen, maar waarbij we wél zo goed als alles zouden kunnen zien en doen wat we wilden. Uiteindelijk hebben we een route uitgestippeld die we wilden gaan volgen, maar we hebben al onze overnachtingen pas één dag van tevoren of op de dag zelf ter plekke geboekt. Behalve onze eerste twee bestemmingen, omdat we daar al van wisten hoe we dat wilden aanpakken.


Vergeet voor vertrek niet om op tijd te checken of je nog vaccinaties moet halen. Het kan voor iedereen net even wat anders zijn, maar over het algemeen is het gebruikelijk dat je je zo’n 6 tot 8 weken voor vertrek voor een reis naar dit deel van Indonesië laat inenten tegen Hepatitis A (en B), dtp en buiktyfus. Sommigen zullen ook malariapillen aanraden, maar dit hangt heel erg af van het specifieke gebied waar je heengaat. Voor ons was dit niet het geval. Wij hebben onze benodigde vaccinaties gehaald bij de Travel Doctor. De Travel Doctor is de grootste landelijke reisvaccinatie-organisatie van Nederland en zit door het hele land. Ik kom hier al voor mijn vaccinaties vanaf de eersten die ik jaren geleden nodig had, en zij kunnen je precies vertellen wat je wel en niet nodig hebt.


Als klein extraatje toegevoegd aan deze trip besloten we om onze heenreis op te leuken door de overstap in Abu Dhabi uit te breiden naar een overnachting! We vertrokken op een dinsdagavond in september vanuit Amsterdam en kwamen de volgende ochtend al vóór zeven uur aan in het emiraat. We hadden zo één volle dag in Abu Dhabi.

Ben je hier zelf ook voor een overstap of wil je er voor een wat langere tijd heen? Lees dan mijn blog over Abu Dhabi.


Op donderdagochtend vlogen we het laatste stuk door en die avond landden we op Jakarta Soekarno Hatta Airport. Omdat we pas rond middernacht door de douane zouden zijn hadden we via ons hotel kunnen regelen dat er al een taxi op ons stond te wachten, zodat we daar niet ook nog extra tijd mee kwijt zouden zijn. Het zou namelijk een kort nachtje worden, want we moesten de volgende ochtend alweer om acht uur in de trein zitten! Dit ene nachtje in Jakarta verbleven we in het Kosenda Hotel. Jammer dat het maar voor één nachtje was, want wat is dat een tof hotel. Ondanks het vooruitzicht op weinig slaap konden we het níet laten ons eerste drankje in Indonesië te pakken op het heerlijke dakterras met uitzicht op de stad met alle lichtjes.

Als we er de tijd voor hadden gehad had ik zeker wat van Jakarta willen zien. Ik had van tevoren al wat gelezen over Jakarta Hidden Tours. Zij nemen je mee naar de échte inwoners van Jakarta en geven je een kijkje in de sloppenwijken. Ik had dit heel erg graag willen doen, maar helaas moesten we keuzes maken. Mocht je wel tijd hebben om langer in Jakarta te blijven, kijk dan zeker wat zij te bieden hebben. Een deel van het geld dat je voor deze tours betaald gaat rechtstreeks naar de sloppenwijken zelf, dus je doet ook meteen iets goeds terug.


Na een paar uurtjes slaap en een heerlijk ontbijt werden we om zeven uur ‘s ochtends met de taxi afgezet bij Gambir Station. We moesten één uur voor vertrek onze kaartjes ophalen voor onze treinrit naar Yogyakarta. Voor zo’n twintig euro per persoon zaten we bijna acht uur in de Argo Dwipangga trein in de eksekutif (executive) klasse, welke toeristen wordt aangeraden. Het was een hartstikke nette trein en er was veel gelegenheid eten en drinken te kopen. Zo zaten we rond een uurtje of tien ‘s ochtends al aan een Indonesische rijstschotel! Het enige ‘mindere’ aan de treinrit was het toilet.. Ik ben sowieso al geen fan van het gat-in-de-vloer-toilet en dat dan ook nog eens in een schommelende trein.. Maar ja, acht uur lang niet gaan was ook geen optie, dus na een aantal keer naar het toilet lopen en weer terugkomen omdat ik echt niet wou móest ik wel.


We zaten eigenlijk voornamelijk tussen de locals in de trein en hadden zo al onze eerste echte kennismaking met hun gastvrijheid. Iedereen deelde al hun eten met elkaar en kwamen ons ook om de haverklap wat aanbieden. Ook was dit eigenlijk onze eerste échte kennismaking met Indonesië zelf, omdat we in het donker waren aangekomen en nu met daglicht door de meest prachtige landschappen reden. De treinrit van Jakarta naar Yogyakarta staat zelfs bekend als één van de mooiste ter wereld, en ik heb me dan ook geen seconde van deze acht uur verveeld!



Yogya, wat de veel gebruikte afkorting is van Yogyakarta, was een heerlijke stop. De stad zelf is groot genoeg om je goed te kunnen vermaken, maar het is ook niet te groot waardoor het wel overzichtelijk blijft en heel fijn voelt. Onze fantastische homestay was net buiten het centrum van Yogya zelf, maar dat voegde juist wat toe aan ons verblijf daar, omdat je zo het beste had van de stad maar ook van het plattelandse deel.



Alles over onze twee dagen en nachten hier lees je in mijn blog over Yogyakarta.


Yogyakarta wordt door veel toeristen gebruikt als uitvalsbasis voor een bezoek aan de Borobudur. Velen maken een dagtripje naar dit beroemde boeddhistische heiligdom die op de UNESCO Werelderfgoedlijst staat, maar wij bezochten de Borobudur als tussenstop van onze rit van Yogya naar Solo. Om de Borobudur op zijn mooist te zien werden wij al rond half drie’s nachts (!) opgehaald. Nadat we ons ontbijt aan de voet van de Borobudur op hadden reden we verder naar de Prambanan. Voor sommigen wellicht iets minder bekend dan de Borobudur, maar de Prambanan is het grootste Hindoe-Javaanse tempelcomplex in Indonesië en mag je ook absoluut niet overslaan.

Alles over onze heilige bezoeken lees je in mijn blog over de Borobudur en Prambanan.


Omdat we die dag al heel vroeg op pad waren kwamen we ook nog redelijk bijtijds aan op onze volgende bestemming, Solo, ook wel Surakarta genoemd. Dezelfde chauffeur die ons deze ochtend had opgehaald vanuit Yogyakarta zette ons na onze tussenstops af bij ons hotel in Solo. Zoals bijna alle taxichauffeurs hier doen gaf ook deze beste man ons zijn telefoonnummer, mochten we nog elders op Java gebruik willen maken van zijn diensten. Het is hier gebruikelijk dat je een chauffeur voor een gehele dag ‘huurt’. Wij voelden ons in het begin wat bezwaard dat hij dan een aantal uur op ons moest wachten terwijl wij de Borobudur en Prambanan bezochten, maar dat doen ze allemaal graag. Het lijkt ook wel of alle taxichauffeurs elkaar kennen, en tijdens dat ‘hun’ gasten al het moois bekijken vermaken zij zich met elkaar en kletsen ze op de parkeerplaats. Het is voor hen het meest interessant om toeristen een hele dag of zelfs meerdere dagen te kunnen rondrijden. Prijsafspraken worden dan ook vooraf gemaakt, en wij waren gemiddeld gezien per dag zo’n dertig euro kwijt om een hele dag rondgereden te worden. Vaak zorgen zij ook nog eens voor koude flesjes water voor je, wat hartstikke lief is. Op onze beurt betaalden wij dan de lunch en hebben we een keer de tank volgegooid. Voor ons gaat dit echt maar om een paar euro’s en voor hen scheelt dit meteen zoveel. Een kleine moeite vonden wij en we deden het graag.


Eenmaal aangekomen in Solo en verder denkend over hoe we de dag erna weer door zouden gaan, hebben we ‘onze chauffeur’ maar weer gebeld om te vragen of het voor hem interessant zou zijn om ons nog verder te brengen, aangezien dit om een rit van zo’n zes uur zou gaan. Dit was het geval en dus had hij weer een mooi ritje, en wij net zo goed! Voor deze rit hebben wij wat extra betaald, aangezien hij eerst twee uur naar ons toe moest rijden, dan zes uur richting onze volgende bestemming, en dan moest hij natuurlijk weer dat hele stuk terug naar huis. Lijkt me ook niet meer dan normaal.


Wat we allemaal hebben gedaan en gezien voordat we deze lange rit zouden maken lees je in mijn blog over Solo.


De volgende dag bracht onze zes uur durende reis ons naar Malang. Dit was een prachtige rit en voor het eerst gingen we meer de bergen in. Het landschap veranderde, we reden langs prachtige rijstterrassen en kwamen door kleine dorpjes waar waarschijnlijk nog nooit een toerist is uitgestapt. De treinreis die we van Jakarta naar Yogyakarta maakte was fantastisch, maar deze autorit zeker ook, omdat je het land nu ook weer van een heel andere kant kon zien.

Malang was weer heel anders vergeleken met Yogya en Solo. Wat rustiger, wat meer ruimte overal en het koloniale verleden van de stad is nog steeds goed te zien.


Lees meer over deze stad in mijn blog over Malang.


Malang is een logische plek om vanaf hier je trip naar de vulkaan Mount Bromo te maken. We hadden besloten om niks van tevoren bij grotere organisaties te boeken, maar om ter plekke in Malang te kijken wat onze opties zouden zijn. Via tips uit de Lonely Planet kwamen we uit bij Sunrise Holiday. We liepen hier rond elf uur ‘s ochtends naar binnen en tot ons geluk konden we binnen een uur gaan vertrekken met onze privé gids en -chauffeur! We zouden die nacht naast de Mount Bromo slapen, deze vulkaan vroeg in de ochtend gaan beklimmen en vervolgens weer in de bewoonde wereld worden afgezet om zo de rest van onze reis te vervolgen.

Alle details over deze trip lees je in mijn blog over Mount Bromo.


Weer terug beneden gekomen op het ‘vlakke’ land werden we door onze gids en chauffeur afgezet bij het treinstation van Probolinggo. De laatste kilometers door Java legden we af per trein en zo’n 5 uur later kwamen we aan op het station van Banyuwangibaru. Dit is de plek waar je de ferry op gaat naar Bali. Hoewel je Bali al aan de overkant ziet liggen doe je hier toch nog een uur over. Tijdens onze oversteek begon de zon langzaam te zakken en dit maakte de overtocht nog mooier.

Het eerste deel van onze reis, het eerste eiland van onze reis, zat erop. En wat is Java fantastisch. Het is nóg mooier dan ik al had gedacht en de mensen zijn zo vriendelijk en lief. Blij verrast waren we ook dat Java over het algemeen nog helemaal niet zo is ingesteld op alleen maar het toerisme. Vaak zat moesten we ons eten van een Indonesische kaart bestellen, met handen en voeten communiceren en leken we wel beroemdheden als we werden aangesproken of men met ons op de foto mocht en of ze onze blanke huid mochten aanraken. Op de grotere trekpleisters na hebben we ook eigenlijk maar heel weinig (blanke) toeristen gezien. Daardoor voelde alles nog wat extra authentiek en ongerept aan. We hadden heel erg veel zin om Bali en de Gili’s te gaan ontdekken, maar ergens waren we er eigenlijk ook nog niet helemaal klaar voor Java nu al te verlaten..


Terima kasih Java!


Benieuwd naar het tweede deel van onze reis door Indonesië, ga dan verder naar mijn blog over Bali.

0 keer bekeken

CONTACT?

Vul een contactformulier in of chat met ons via het chatwolkje rechts onderin.

© 2019 by De Wereldmeisjes

  • White Facebook Icon
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now