• Angela Frings

Córdoba, de warmste stad van Europa

Bijgewerkt: 20 apr 2019

Heel vroeger was het één van de grootste steden ter wereld, maar nu is Córdoba het kleine zusje van de drie koningssteden in Andalusië. Gelegen tussen haar twee grote zussen in ligt Córdoba altijd op je route, of je nou van Granada naar Sevilla of andersom reist, en zo konden wij tijdens onze rondreis door Andalusië Córdoba dan ook niet overslaan. Naar mijn mening geeft één overnachting of zelfs een dagtripje je al voldoende tijd om het kleinere, compacte centrum te ontdekken. Maar denk nu niet dat alles in Córdoba zo klein is, want zelfs al vanaf onze aankomst konden wij niet om het middelpunt van de stad heen, letterlijk en figuurlijk!


Vanuit Granada zijn wij middels de app BlaBlaCar met een Spanjaard meegereden naar Córdoba. Ideaal: iemand moet een wat langere afstand rijden, stelt zijn of haar auto beschikbaar voor medepassagiers en tegen een kleine vergoeding kan je mee. Hoewel ik tegenwoordig een redelijk woordje Spaans spreek was deze rit toch wel iets minder BlaBla en iets meer alleen Car, aangezien twee uur in het Spaans converseren toch wel iets te pittig was.


Bij aankomst in Córdoba zagen we meteen wat een populaire stad het was. Het was ontzettend druk, overal mensen, gezelligheid, en we deden er dan ook best een tijdje over om die laatste meters naar ons hotel af te leggen. Ook keken we onze ogen uit naar La Mezquita de Córdoba, de eye catcher van Córdoba, waar we omheen moesten. Wat een geluk dat ons hotel, Eurostars Conquistador, hier recht tegenover bleek te liggen en we het beste uitzicht hadden.

Omdat vrijwel alles in het centrum dicht bij elkaar ligt zijn we zonder een echt plan gaan wandelen. We merkten meteen het temperatuurverschil tussen Granada en Córdoba. Waar we deze ochtend nog met een vestje begonnen in het Alhambra, was een kort rokje nu eigenlijk al te warm. De stad is dan ook niet voor niets uitgeroepen tot de warmste stad van Europa, en dan was het nu pas mei.



We liepen over de Puente Romano heen, de brug die de buitenwijk verbindt met het centrum over de rivier de Guadalquivir heen. Vanuit het centrum loop je eerste onder de Puerta del Puente door, wat vroeger de belangrijkste toegangspoort naar het centrum was. Daarna loop je over de brug de Torre de la Calahorra tegemoet, een oude verdedigingstoren welke nu als museum dient.


Weer terug in het centrum liepen we langs de Puerto del Almodóvar en de oude stadsmuren, en zijn we allerlei straatjes en steegjes ingeslagen en kwamen we zo langs ontzettend leuke plekjes. Zo liepen we een binnenplaatsje op wat een soort outdoor galerie bleek, en kwamen we langs Mercado los Patios de la Marquesa, een hippe food market. Hier hebben ze er nog één van, Mercado Victoria, welke net wat buiten het centrum ligt en je hier eigenlijk geen toeristen en dus alleen locals tegenkomt. Hier hebben we een lekker, verrassend gerechtje op. Via het stadspark Jardines de la Victoria loop je daarna weer terug richting het centrum. Zo hadden we tijdens deze namiddag praktisch het hele centrum al wel gezien.



Toch ging onze wekker de volgende ochtend alweer vroeg, omdat we de belangrijkste bezienswaardigheid, onze overbuur, nog van binnen moesten zien. Tussen half negen en half tien in de ochtend kan je La Mezquita de Córdoba gratis bezoeken en mogen er nog geen grote groepen naar binnen, waardoor dit het rustigste moment van de dag is. Ik kan ook echt aanraden om tijdens dat uur te gaan, want zelfs dan is het al best druk, en je zult zien dat als je weer buiten staat de bussen met toeristen en schoolreisjes aankomen.

De Mezquita is zo’n enorme trekpleister omdat het tevens een kathedraal en een moskee is, wat natuurlijk uniek is. Van beide bouwstijlen zijn ook duidelijk alle kenmerken terug te zien, en de 850 bogen maken het, zeker voor ons westerlingen, indrukwekkend.



De Mezquita loop je in en verlaat je ook weer via de Patio de los Naranjos, de binnenplaats die zijn naam te danken heeft aan de vele sinaasappelbomen die hier staan. Aan deze binnenplaats steekt de Torre del Alminar hoog de lucht in, wat vroeger de minaret was, maar waar later een toren omheen is gebouwd. Het sfeertje op de binnenplaats zo tussen de Spaanse sinaasappelbomen, de Moorse Mezquita en de in renaissancestijl gebouwde Torre del Alminar gaf ons bijna het idee dat we op een ander continent waren.

¡Gracias Córdoba!

0 keer bekeken

CONTACT?

Vul een contactformulier in of chat met ons via het chatwolkje rechts onderin.

© 2019 by De Wereldmeisjes

  • White Facebook Icon
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now