• Angela Frings

Canadees winterwonderland in Nova Scotia

Bijgewerkt: mrt 7

Nog net voordat heel de wereld veranderde door de corona pandemie was ik in mijn tweede thuisland, Canada. Als achttienjarige heb ik hier in de provincie Nova Scotia als uitwisselingsstudent gewoond. Het gastgezin bij wie ik toen verbleef is inmiddels echt familie geworden, en ik weet dat ik bij hen hier altijd een thuis heb. Ik heb tijdens het 2009/2010 schooljaar hier gewoond, en ik ben in 2011 en 2014 nog eens terug geweest, maar dat was in de zomer. Het was dus alweer 10 jaar geleden dat ik de Canadese winter had meegemaakt, dus het was tijd voor weer een heerlijk winters verblijf bij mijn Canadese familie.


Ik vloog op 17 januari via Washington en Toronto naar Halifax Stanfield International Airport. Wat erg bijzonder bleek aan de vlucht, volgens de piloot die even over de intercom kwam, is dat we boven Groenland vlogen terwijl de lucht heel helder was. Dit komt schijnbaar zelden voor, maar we hadden inderdaad zicht op een prachtig wit landschap.

Halifax

De hoofdstad van de provincie Nova Scotia is Halifax, en dat is dan ook meestal waar je op vliegt wil je hier naartoe komen. Ik kwam aan in Halifax terwijl er een flinke sneeuwstorm oplaaide. Mijn vlucht was nog één van de laatste die kon gaan. Daarna lag al het vliegverkeer stil, maar ook de snelwegen waren afgesloten. Het was -17 graden, maar de gevoelstemperatuur was wel -30. Welcome to Canada!


Mijn gastzus zou mijn eigenlijk vanaf het vliegveld komen ophalen, maar vanwege de onbegaanbare wegen kon dit niet en strandde ik dus voor een nachtje in één van de airport hotels. De volgende ochtend zou ik dan met een shuttle busje doorgaan naar Sydney, de woonplaats van mijn gastgezin. Dit ligt nog zo'n 6 uur verder de provincie in. Maar ook dit plan B kon niet doorgaan, omdat de motor van de shuttle die nacht was bevroren. De volgende optie was om eind van de middag de bus te nemen, welke er 7 uur over zou doen. Gelukkig heb ik een lieve oom en tante, familie van mijn gastgezin, in Halifax wonen die mij tot die tijd even kwamen entertainen!


We maakten een klein rondje door de stad, zodat ik ook weer wat herinneringen kon ophalen. De laatste keer dat ik hier was was inmiddels alweer 6 jaar geleden. We gingen naar de Halifax Seaport Farmers Market en maakten ook een korte stop bij de Fairview Cemetery. Wist je dat de Titanic niet ver van de Canadese kust is gezonken? De haven van Halifax was de dichtsbijzijnde haven en de stad heeft dan ook een grote rol gespeeld in de eerste hulp bieden en het bergen van de slachtoffers. Veel van hen zijn hier begraven in Halifax, waar deze begraafplaats een speciale Titanic 'sectie' heeft. Ook ligt hier J. Dawson, wiens naam de basis was voor Leonardo DiCaprio's rol in de film.

Ook al is het dus nog een behoorlijke rit van Halifax naar Sydney, vergeet niet dat je nu in Canada bent en al je uitzichten dus prachtig zijn. Zeker in dit besneeuwde landschap. Een paar uur in de bus is dus geen enkele straf. De sneeuwstorm was inmiddels minder heftig, dus we konden gelukkig de weg op.

Sydney

's Avonds laat kwam ik dan eindelijk 'thuis'. Het is zo heerlijk om hier weer te zijn. Ik verbleef deze tweeënhalve week bij mijn gastzus Jennifer en haar vriend.

Bij mijn gastmoeder thuis is het nogal full house, aangezien mijn andere gastzus Shauna hier ook woont samen met haar man, twee kinderen en een hond. Daarnaast verbleef de al oude broer van mijn gastmoeder hier ook tijdelijk. Dat familie zo bij elkaar in hetzelfde huis woont is hier een stuk gebruikelijker dan dat bij ons het geval is. Ik vind het wel heel mooi. Zo ben ik, als familie, hier dus ook altijd welkom.

Natuurlijk bestond dit tripje vooral uit lekker thuis zijn, bijkletsen, van elkaars gezelschap genieten, herinneringen ophalen, maar ook hebben we uiteraard voldoende uitstapjes gemaakt. Te beginnen met even downtown Sydney in en over onze main street, Charlotte Street, ronddwalen.

Aan het einde van Charlotte Street vind je de St. George's Angelican Church, welke is gebouwd in 1785.


Het herkenningspunt van de haven van Sydney is The Big Fiddle. Dit is 's werelds grootste viool. Cape Breton staat bekend om zijn eigen vioolstijl wat zijn oorsprong vindt in de Keltische muziek. Deze traditionele muziek speelt nog altijd een grote rol in het hedendaagse leven. Zo doet mijn nichtje aan highland dancing, ook wel verbonden met step dancing, wat op deze vioolmuziek wordt uitgevoerd.

Cape Breton

Het Canadese Sydney ligt op het schiereiland Cape Breton. Dit is onderdeel van de provincie Nova Scotia, maar heeft toch ook wel echt zijn eigen identiteit. Je zult men hier eerder horen zeggen dat ze uit Cape Breton komen dan uit Nova Scotia. Je ben hier eigenlijk nooit verder dan een uur verwijderd van de Atlantische Oceaan en Cape Breton staat in heel Canada bekend als een prachtig gebied. Cape Breton Island is dan ook niet voor niks door het bekende Condé Nast Traveler opnieuw uitgeroepen tot #1 island in Noord-Amerika in de 2020 Readers' Choice Awards. En daar blijft het niet bij, ook het Travel & Leisure Magazine heeft Cape Breton op nummer één staan. Het schiereiland trekt veel binnenlandse toeristen aan. Buitenlandse toeristen die naar Canada gaan zoeken meestal nog de westkust op in plaats van de oostkust, wat maakt dat je hier één van de weinigen zult zijn. Ik neem jullie mee langs dit winterwonderland!


North Sydney

Naast Sydney ligt North Sydney. Vanuit hier gaan de ferry's naar Newfoundland, een andere provincie van Canada. Hier zou ik ook graag nog eens naartoe gaan.

Baille Ard Trail

Met zo'n pak sneeuw als dat er nu ligt kan je overal wel mooie wandelingen maken, maar vergeet dan niet je snowshoes aan te doen. Dit gaat een stuk soepeler door het hoge, verse sneeuw. Een mooie plek om te wandelen, zeker in dit winterlandschap, is de Baille Ard Trail.

Louisbourg Lighthouse Coastal Trail

De eerste vuurturen van Canada, uit 1734, staat in het historische Louisbourg. Het is hier absoluut prachtig en je kan vanaf het Louisbourg Lighthouse de Louisbourg Lighthouse Coastal Trail volgen, helemaal langs de kustlijn van de Noordelijke Atlantische Oceaan.

Cape Breton Highlands National Park

De grootste trekpleister van heel Nova Scotia is het Cape Breton Highlands National Park, en dan eigenlijk nog specifieker de Cabot Trail. Deze route langs de kustlijn van Cape Breton is al vele malen uitgeroepen tot de mooiste van Canada, en zelfs ook tot de mooiste van heel Noord-Amerika. Omdat hier zoveel te zien en doen is heb ik er een aparte blog over geschreven. Klik dus door om de Cabot Trail af te gaan.

Verder hoef je voor mooi sneeuwlandschap niet eens per se erop uit, want gewoon al in onze achtertuin en bij ons in de straat schiet je zo de bossen in en is het ook hier prachtig. De man van mijn gastzus heeft een sneeuwscooter, wat een leuk speeltje is in deze weersomstandigheden!


Ook gingen we aan het einde van de dag een keer op pad voor ice fishing. Ik had nog nooit eerder gevist, laat staan midden op een bevroren meer uit een klein zelfgemaakt gat. Het zal wel beginnersgeluk zijn geweest, maar de vissen bleven maar happen. Na zo'n twee à drie uur hadden we met zijn vieren zo'n honderd vissen uit het ijswater gehengeld!

De winst werd eerlijk verdeeld en we hebben die avond dus heerlijk verse vis gegeten. Ik moet heel eerlijk bekennen, het schoonmaken van de vis heb ik toch wel even aan Jennifer overgelaten..

Eén van Canada's specialiteiten, en dan ook nog eens specifiek van de oostkust van het land, is de kreeft die je hier kan krijgen. Je kan deze rechtstreeks bij een visser kopen, maar ook leveren de vissers elke dag vers gevangen kreeft aan de supermarkten. Verser kan je ze niet krijgen hoor! Ik kon dus weer genieten van een heerlijk lobster dinner, zoals je ze nergens anders vindt. Zorg wel voor voldoende keukenrol binnen handbereik..

Membertou Heritage Park

Membertou is een First Nations gemeenschap vlakbij Sydney, waar veel inheems Canadezen wonen. In Cape Breton is veel First Nations history terug te vinden, over hoe de verschillende vroegere stammen hier woonden en leefden. De Mi'kmaq stam leefde al duizenden jaren op deze grond voordat de Europeanen hier aan land kwamen. Het is heel interessant om ook deze kant van Canada en de geschiedenis van dit land en deze grond te zien. Het Membertou Heritage Park geeft je een inkijkje in de geschiedenis van de Mi'kmaq stam, de oorspronkelijke bewoners van dit gebied.

Breton Brewing

Sinds een paar jaar bestaat deze kleinschalige bierbrouwerij, Breton Brewing, waar in de brouwerij zelf ook veel leuke avonden worden georganiseerd. Zo gingen wij naar één van hun bekende Trivia Nights. De entree is slechts $5 en dit gaat ook nog eens naar een goed doel. We genoten tijdens de quiz van een heerlijk speciaal bier proeverijtje. Hun speciaal bier wordt op meerdere plekken in Cape Breton verkocht, dus drink er op z'n minst ergens ééntje!

Cape Breton Screaming Eagles

Hét ice hockey team van Cape Breton zijn de Cape Breton Screaming Eagles. Toen ik hier was tijdens mijn uitwisseling ging ik al bijna wekelijks naar hun ijshockey wedstrijden, met de man van mijn gastzus, onze buurman of vriendinnen. Maar omdat ik er de afgelopen twee keer dat ik hier terug was buiten het ijshockey seizoen was, was het alweer 10 jaar geleden dat ik onze Screaming Eagles had gezien. Gelukkig kon ik Shauna dit keer strikken om hier weer een avondje vertrouwd op de tribune te zitten!

Riverview Rural High School

Ook kon ik het niet laten om nog eens terug te keren naar mijn high school, Riverview Rural High School. Ik heb hier fantastische maanden beleefd, honderden herinneringen gemaakt en vrienden voor het leven ontmoet. De vorige keren dat ik terugkwam was dit tijdens de zomervakantie en was de school dicht, maar nu was ik er buiten de vakantie om, dus kon ik even herinneringen ophalen. Ik had afgesproken met een oud lerares van mijn schooltijd hier en het was ontzettend leuk haar weer te zien en door de gangen van mijn oude high school rond te lopen. Alle exchange students zetten aan het einde van hun tijd hier hun hand op de muur, en na 10 jaar stond ik er ook nog steeds tussen!

Naast alle uitstapjes die we hebben gemaakt welke ontzettend leuk waren, was het mooiste van deze trip nog wel gewoon het thuis zijn met mijn familie en dat het weer voor even voelde alsof ik hier gewoon nog steeds woon.


Dat een plek zover van huis toch je thuis kan worden en zo vertrouwd kan aanvoelen, zelfs al zijn we 10 jaar verder, vind ik heel bijzonder en is me heel dierbaar. De enige downside aan het hebben van zo'n tweede thuis ver weg is dat je altijd weer afscheid moet nemen en dat je niet altijd maar wanneer je wilt even langs kunt gaan. Toch ben ik ontzettend dankbaar voor mijn tweede thuis en familie hier en kan ik nu weer even teren op deze tweeënhalve week samen.

Op mijn terugreis had ik nog een overstap in Montréal waar ik 11 uur moest wachten, dus dook ik gewoon nog even de stad in! Lees in mijn blog over Montréal wat ik in deze paar uur hebben kunnen doen en zien.


In Nova Scotia zeggen we geen goodbye maar see you later, dus..


See ya later, Nova Scotia!

11 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

CONTACT?

Vul een contactformulier in of chat met ons via het chatwolkje rechts onderin.

Of stuur ons een e-mail naar dewereldmeisjes@outlook.com

© 2021 by De Wereldmeisjes

  • White Facebook Icon