• Angela Frings

11 uur in Montréal, Canada

Bijgewerkt op: jan 24

Tijdens mijn terugreis vanuit Nova Scotia vloog ik via Montréal, waar ik een tussenstop had van 11 uur. Op het eerste gezicht klinkt zo'n vluchtschema misschien niet heel aantrekkelijk, maar ik kijk daar toch anders naar. Nu kreeg ik namelijk 'gratis' nog even een dagje Montréal cadeau, terwijl mijn vakantie eigenlijk al was afgelopen. Ik heb dus dankbaar gebruikgemaakt van deze 11 uur en ik heb er zoveel mogelijk sightseeing ingepropt als ik kon. Ik neem jullie mee langs deze versnelde city trip.


Ik kwam al vroeg in de ochtend aan op Montréal Pierre Elliott Trudeau International Airport, net na zonsopgang, dus ik kon vanuit hier meteen richting de stad gaan. Het vliegveld ligt niet ver van de stad af, je kan de stad zelfs al zien liggen vanuit de gate. Het duurt dan ook niet lang voordat je vanaf het vliegveld in het centrum staat, slechts 20 minuten. Je kan in de aankomsthal een automaat vinden waar je een buskaartje kan kopen. Je hebt hier een buspas voor een hele dag voor $16. Dat maakt het dus zeker waard om even Montréal in te gaan als je een aantal uur op een volgende vlucht moet wachten. Ook is er een baggage drop-off, waar je je koffers even kan stallen.

Montréal ligt in de provincie Quebec, wat de enige provincie van Canada is waar overwegend Frans wordt gesproken. Montréal is de grootste stad van de provincie, de op één na grootste stad van Canada en de enige officieel tweetalige stad van Noord-Amerika. Het merendeel van de inwoners zijn ook echt tweetalig opgevoed en dus kan je nog wel gewoon met je Engels uit de voeten. Maar het is toch wel gek om ineens ook alles in het Frans te zien en te horen. Daarnaast is heel de sfeer van Montréal zo ontzettend anders dan in de delen van Canada die ik ken. En dan vooral Old Montréal, of Vieux-Montréal, als we het even bij het Frans houden.


Old Montréal

Ik stapte de bus uit bij Dorchester Square, ook wel bekend als Dominion Square, met op de achtergrond Place du Canada. Links van Dorchester Square ligt het mooie Cathédral Marie-Reine-du-Monde.

Als je je nu zou omdraaien en hiervan weg zou lopen dan ga je richting het moderne downtown Montréal, maar ik ging naar links, juist verder richting het oude gedeelte. Van daaruit ben ik een wandeling gaan maken uit de Lonely Planet Canada gids, op pagina 235 van de 13e editie, welke ik als leidraad heb gebruikt, maar hier zo nu en dan wel ook wat van af ben geweken.


Ik liep eerst door Rue Saint Paul. Dit is de oudste straat van Montréal en ook meteen de meest pittoreske. Het lijkt net of je in Parijs bent beland. De sfeer en bouwstijl is hier zo anders dan in modern day Noord-Amerika. Net of je gewoon in Europa bent.

Sla ook zeker de rondom liggende straatjes niet over, want alles is even mooi en leuk om doorheen te lopen, zoals Rue des Récolletes en Rue Sainte-Hélène.

Via al die straatjes kwam ik uit bij Basilique Notre-Dame de Montréal, het pareltje van de stad, maar ook buiten de grenzen een bekende basiliek.

Basilique Notre-Dame ligt aan het Place d'Armes, waar nog meer noemenswaardige gebouwen aan grenzen, zoals de oudste bank van de stad en de eerst gebouwde wolkenkrabber.


Blijf je dezelfde richting oplopen, dan kom je uit bij Place Jacques-Cartier. Dit historische plein ligt op de route als je richting de Old Port, ook wel Vieux-Port genoemd, loopt. Place Jacques-Cartier is een knus plein waar vele eettentjes aan zitten en ik kan me voorstellen dat het in de zomer een levendige plek is. Ook al ligt heel de stad nu bedolven onder een laagje sneeuw, ook nu is het zeker een mooi en sfeervol plekje.

Weer wat verderop loop je tegen een heel schattig kapelletje aan, Notre-Dame-de-Bon-Secours Chapel, één van de oudste van Montréal. Vanwege de ligging vlakbij de oude haven wordt het ook wel Sailor's Church genoemd.

Via een andere route ben ik weer richting mijn startplaats gelopen. Via deze weg kwam ik langs het statige Hôtel de Ville de Montréal, oftewel de Montréal City Hall, grenzend aan Vauquelin Place en Champ-de-Mars Park.

Vanuit het historische deel van de stad liep ik nu door het moderne downtown, op weg naar mijn volgende bestemming.

Mount Royal

Montréal heeft zijn naam te danken aan de heuvel die, inmiddels, middenin de stad staat: Mount Royal, of, op zijn Frans, Mont Royal. Spreek het maar eens snel achter elkaar uit, en dan zeg je eigenlijk al bijna vanzelf Montréal.


Ik vond dat ik nog wel wat beweging kon gebruiken voordat ik later die dag weer voor 7 uur in het vliegtuig zou zitten, dus ik besloot Mount Royal maar te gaan beklimmen. Dit was nog niet zo makkelijk, aangezien er een goede pak sneeuw lag en sommige stukjes ook flink waren bevroren, dus ik moest nog uitkijken ook. Maar hé, alles voor the view.

Eerst loop je langs, of door, de universiteitscampus van de McGill University. En wat een locatie voor een universiteit is dat zeg, opgebouwd tegen deze heuvel. Sla ook McTavish Street, of Rue McTavish, onderweg niet over.

Via de Grand Escalier du Mont Royal klim je in ongeveer een half uur naar boven. Ook kan je verschillende trails bewandelen waarmee je verder Parc du Mont Royal in gaat. Maar ik klom omhoog naar de Belvédère Kondiaronk lookout. Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht over de hele stad. Ook al was het een paar graden onder nul, nadat ik hier boven was aangekomen heb ik toch maar even mijn jas opengedaan.

Op mijn terugweg kwam ik nog door een leuk, meer residentieel stukje Montréal en ben ik nog één laatste keer tijdens deze trip bij mijn geliefde Tim Hortons gaan zitten. Ik kan dit het best omschrijven als de Canadese Starbucks. Tim Hortons is Canada's trots en populairste koffie shop. Al sinds mijn uitwisseling in Canada in 2009 ben ik verknocht geraakt aan Tim's koffie, en niet te vergeten zijn beroemde Timbits, dit zijn mini donut balletjes. Het is een waar Canadees begrip en bijna iedereen noemt zijn koffie, die meestal door de drive thru wordt gehaald, liefkozend z'n Timmies. Ik genoot nu dan ook nog even van deze lekkerste koffie en een bagel, want ik weet niet wanneer de volgende keer weer zal zijn.

Als laatste liep ik toevallig nog langs Centre Bell, thuishaven van hockeyteam Montréal Canadiens, ook wel bekend als Canadiens de Montréal. welke in de NHL spelen en één van de grootste en bekendste hockeyclubs van Canada zijn.

En toen waren we weer op het vliegveld. Ook al was het echt een bliksembezoek aan de stad, ik heb toch het idee dat ik zeker wel een overall beeld van Montréal heb gekregen. Natuurlijk heb ik nog niet alles gezien wat er te zien valt, maar ik vind dat ik nog best een redelijk deel heb kunnen doen. Als ik ooit nog eens in de buurt ben, dan zal ik zeker opnieuw én ook voor wat langer de stad induiken. Maar tot die tijd..


Merci Montréal!






25 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven